Pazartesi, Aralık 06, 2010

Sanma Bir Gün Hesap Sorulmaz


Bazen oturup düşünüyorum, gerçekten insanlar haklı mı ? Boşuna mı uğraşıyoruz ? Onların bana söylediği gibi, bu işler boş işler mi? Etliye sütlüye karışmadan okulumu bitirip sonra bi işe girip normal bir aile hayatım mı olsun diye düşünüyorum. 

Sonra bana diyorlar ki 1960'lar da yaşamıyoruz artık bunlar geride kaldı Deniz Gezmiş'lik yapma! Bunu bana söyleyen insanlar en yakınımda ki şahıslar. 

Bana diyorlar ki; sanane bu ülkede ki TEKEL işçisinden!

Bana diyorlar ki; sanane bu ülkede ki düzenin bozuk olmasından!

Bana diyorlar ki; sanane bu ülkede ki dayak yiyen üniversite öğrencisinden!

Bana diyorlar ki; sanane bu ülkede ki Deniz'lerin idamından oldu, bitti. Ne uzatıyorsun!

Bana diyorlar ki; sanane çocuğunun geleceği karanlıksa, sen hayatını yaşa!

Siz ne diyorsunuz ? Haklılar mı ? 

Geçen gün dövülen üniversite öğrencilerinden sonra bu söylemler şiddetini arttırarak söylenmeye başladı. Neden? Çocuklar dövüldü ya " bak gördün mü nasıl dayak yiyolar? Bırakın olum bu işleri böle döverler, hiç bişey de yapamazsınız" tarzı, sanki zamanında örgüt yöneticisiymişte bizim haberimiz yokmuş gibi konuşmaların ardı arkası kesilmiyor.

Ama hem bize bu lafı söyleyen insanlar, hem de o gün öğrenciye saldıran faşistler bilmiyor ki bizler bir ölür bin doğarız.. Evet yıl 1960 değil, o dönemlerde bu yaptıklarımız çok normal işler olabilirdi. Çünkü o yıllar da herkes bir tarafın bayrağını tutuyordu. Ama 2010'da bu mücadeleyi sürdürmek anormal bir iş. Herkes dışarda eğlencenin peşindeyken bizler toplanıp birşeyler tartışıp daha özgür bir ülkenin mücadelesini veriyorsak burda yanlış yapan bizler değilizdir. Kimse de gelip bana "boş işler peşindesin" diyemez! 

Sizin boş dediğiniz işler için insanlar hayatlarını verdiler. "Hayatlarını verdiler de ne oldu" diyorlar böyle diyince. Ne mi oldu ? Bir dönem bütün ülkeyi arkalarına aldılar ve kocaman bir devrim ateşi yaktılar. Kimse yenilen biber gazından, coptan sonra, bir kaç kez gözaltına alınmakla, bu yoldan döneceğimizi sanmasın ve böyle bir taleple karşımıza gelmesin. Kalem kırılmış, karar çoktan verilmiştir. Canımız pahasına bu ülke ve insanlarının özgürlüğü için mücadeleye devam edicez!

"Ölüm onları apansız yakalamadı 
Ülkemizin uçsuz bucaksız sıradağlarında ve ovalarında 
Kentlerin yoksul mahallerinde ve uğuldayan meydanlarında kuşatmalar altında ve barikatlar arkasından Sömürüye zulme boyun eğmemenin onuruyla 
Ölümün üstüne yürüdü onlar 
Tereddüt etmediler yok; 
'Biz buraya dönmeye değil ölmeye geldik' diyerek 
Türkülerle, marşlarla karşıladılar ölümü 
Özgür ve eşit bir gelecek için 
Canımızdan bir parça koparırcasına 
En iyilerimizi verdik toprağa 
Onlar, yaratılan devrimci değerlerin, 
Onurun, erdemin, inancın simgeleri olarak 
Yüreklerimizi dolduruyor, bilincimizi aydınlatıyor 
Bizi kopmaz bağlarla bağlıyor devrime. 

Oy dere kızıldere 
Böyle akışın nere? 
Onlar biter mi sandın 
Sana can vere vere 

Dere bizim evimiz 
Suyu alın terimiz 
Söyle nedendir dere 
Vurulur gençlerimiz? 
 
Dere böyle durulmaz 
Gence kurşun sıkılmaz 
Sanma faşist olandan 
Bir gün hesap sorulmaz." 

2 yorum:

ozdmroz dedi ki...

Okurken duygulandım. Keşke 60'lardaki gibi öğrenci ayaklanmasını top yekün yapabilsek. Evet birileri uğraşıyor, dayak yiyor, hırpalanıyor. Umarım bu ateşi büyütürüz...

aLican dedi ki...

@ozdmroz

Büyüyecek. Derler ya ben göremedim çocuklarım görsün, yok öyle birşey bizde görücez